W artykule z dnia 16 stycznia 2020 roku wprowadziliśmy Państwa w tematykę obowiązku dematerializacji akcji ze wskazaniem czynności, jakie należy podjąć w pierwszej kolejności, aby uczynić zadość obowiązkom nałożonym przez znowelizowane przepisy kodeksu spółek handlowych. W drugiej części artykułu pragniemy przeprowadzić Państwa przez gąszcz procedur, które koniecznie należy wykonać jeszcze w pierwszej połowie 2020 roku, przed utworzeniem Rejestru Akcjonariuszy.
Proces zachodzących zmian w polskich przepisach prawnych to studnia bez dna. Pod tym względem rok 2019 nie różnił się od poprzednich i obfitował w szereg nowelizacji, m.in. na gruncie prawa spółek handlowych. Podpisana przez Prezydenta w dniu 6 września 2019 roku nowelizacja kodeksu spółek handlowych zakłada, że od 1 stycznia 2021 roku nastąpi całkowita dematerializacja akcji na rzecz utworzenia tzw. Rejestru Akcjonariuszy, czyli cyfrowej bazy danych, w którym będą ujawniane wszystkie akcje rejestrowe oraz związane z nimi prawa.
W artykule „Czego frankowicz może żądać od banku” z dnia 15 grudnia 2019 r. Daniel Woźniak wskazał dwa podstawowe roszczenia przysługujące frankowiczom w sporach z bankami: roszczenie o unieważnienie umowy bądź o tzw. odfrankowienie, to znaczy stwierdzenie nieważności postanowień umowy naruszających prawa konsumenta, jednak bez unieważniania całej umowy.
W piątek 3 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie ogłosił orzeczenie w najgłośniejszej sprawie frankowej w kraju – w postępowaniu Państwa Dziubaków przeciwko Raiffeisen Bank. To właśnie w niej w październiku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok, o którym więcej pisaliśmy na naszym blogu.
Od czasu wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 3 października 2019 r., o którym Kancelaria pisała w tekście Pauliny Mazalon z dnia 27 listopada 2019 r., sytuacja frankowiczów uległa znaczącej poprawie. Zgodnie z danymi opublikowanymi przez Związek Banków Polskich, które w swoich badaniach uwzględniły banki z największym portfelem kredytów frankowych, przed wydaniem orzeczenia przez TSUE, to jest w okresie od początku 2017 r. do końca września 2019 r., rozstrzygnięcia na korzyść banków zapadły w blisko 89 % spraw.
Konieczność przyporządkowywania różnych numerów kont bankowych, odpowiadających danemu rodzajowi podatku, odchodzi do lamusa. To za sprawą tzw. mikrorachunku podatkowego, który zostanie uruchomiony od 1 stycznia 2020 roku. Wprowadzenie tego instrumentu do obiegu prawnego ma na celu usprawnienie mechanizmu rozliczania opłat oraz ograniczenie marginesu błędu przy dokonywaniu wpłaty podatku PIT, CIT i VAT. Czym jest mikrorachunek podatkowy i kto znalazł się w grupie objętej obowiązkiem jego posiadania? Zapraszamy do lektury!
Po początkowym szturmie frankowiczów na Sądy, przyszedł czas pewnego rodzaju „zawieszenia broni”. Wiele osób zastanawia się, w jaki sposób skomponować treść pozwu – co powinno się w nim znaleźć, na co zwrócić uwagę, o czym nie zapomnieć, aż wreszcie z jakimi konsekwencjami musimy się liczyć, formułując określone żądania. W niniejszym artykule pragniemy przybliżyć kwestie roszczeń frankowiczów wobec banków.
3 października 2019 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) wydał długo wyczekiwany wyrok w polskiej sprawie frankowej (sygn. akt: C-260/18). TSUE uznał, że sądy powszechne badając sprawy frankowe w pierwszej kolejności powinny zbadać abuzywność postanowień dotyczących indeksacji, a następnie w oparciu o porządek krajowy stwierdzać czy umowa wiąże strony dalej po wyeliminowaniu postanowień niedozwolonych czy też powinna zostać unieważniona w całości. Dodatkowo, wskazał że w toku procesu to konsument decyduje, czy nieważność umowy jest dla niego korzystna i czy korzysta z ochrony w tym zakresie.
7 listopada 2019 roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w połączonych sprawach C-419/18 i C-483/18 Profi Credit Polska S.A. (Profi Credit II). To orzeczenie ma istotne znaczenie dla polskiego postępowania nakazowego w sprawach opartych na wekslu własnym in blanco wystawionym przez konsumenta.
Rozwój nowych technologii oraz zwiększenie znaczenia gospodarczego startupów wymógł na ustawodawcy konieczność dostosowania dotychczas istniejących przepisów związanych
z prowadzeniem tego typu działalności gospodarczej do realiów rynkowych.
