Trudno wyobrazić sobie bardziej adekwatny moment na wejście w życie zmian w zakresie postępowania upadłościowego, zapewniających bardziej liberalne podejście do niewypłacalnych dłużników niż czas recesji w obliczu walki z koronawirusem. Z dniem 24 marca 2020 r., już w czasie trwania pandemii COVID – 19 weszła w życie większość przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2019 r., nowelizującej m.in. Prawo upadłościowe. Jakie zmiany w upadłości osób fizycznych przyniósł zatem rok 2020?

Z uwagi na specyfikę działalności gospodarczej prowadzonej w ramach wolnego rynku mogą zdarzyć się takie sytuacje, że wskutek zawinionych działań przedsiębiorców, bądź też z powodów od nich niezależnych, dochodzi do jego zagrożenia niewypłacalnością albo wręcz całkowitym bankructwem. Czy prawodawca przewidział w takim razie jakiekolwiek zabezpieczenie dla wierzycieli takiego dłużnika?

Pojęcie beneficjenta rzeczywistego jest niezwykle istotne w kontekście ubiegania się o subwencję w ramach Tarczy Finansowej PFR. Jednym z warunków uzyskania subwencji jest posiadanie przez przedsiębiorcę rezydencji podatkowej na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także wymóg nieposiadania przez głównego beneficjenta rzeczywistego rezydencji w tzw. raju podatkowym (Fidżi, Guam, Kajmany, Oman, Palau, Panama, Samoa, Samoa Amerykańskie, Seszele, Trynidad i Tobago, Vanatu oraz Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych).

Subwencja otrzymywana przez przedsiębiorców z Polskiego Funduszu Rozwoju w ramach Tarczy Finansowej jest co do zasady subwencją zwrotną. Przy spełnieniu określonych wymagań, można liczyć jednak na zwolnienie z obowiązku zwrotu znacznej części uzyskanej kwoty.

W dniu 05 czerwca 2020 r. Sejm przekazał do Senatu ustawę o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19. Choć nazwa ustawy w żaden sposób nie wskazuje na wprowadzenie nowych rozwiązań odnoszących się stricte do prawa pracy, to jednak czekają nas kolejne zmiany także i w tym zakresie. W dzisiejszym artykule odsłaniamy najważniejsze z nich.

Trwający stan epidemii SARS-CoV-2 spowodowany chorobą COVID-19 wymusił na ustawodawcy kolejne przesunięcia terminów na dokonywanie wpłat zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od wynagrodzeń pobranych w marcu i kwietniu. Co ważne, analogiczne rozwiązanie zostało przyjęte również w odniesieniu do zaliczek pobranych od podatników w maju. W niniejszym artykule przybliżamy daty, o których płatnicy podatku powinni pamiętać.

Czy możliwe jest łączenie subwencji z PFR ze wsparciem z Tarczy Antykryzysowej, a także czy na możliwość otrzymania dofinansowania ma wpływ uzyskana wcześniej pomoc de minimis?
Czy zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej bądź postępowanie restrukturyzacyjne/upadłościowe mają wpływ na możliwość ubiegania się o subwencję?
Jaką datę prowadzenia działalności należy wpisać we wniosku ?

Subwencja z Polskiego Funduszu Rozwoju jest pomocą publiczną, dlatego dla zachowania równowagi na rynku ma ona pewne ograniczenia w zakresie wysokości w jakiej może być przyznana.

Przy rozliczeniu subwencji z Polskiego Funduszu Rozwoju jedną z okoliczności mających wpływ na wysokość jej umorzenia jest utrzymanie zatrudnienia. W przypadku mikro przedsiębiorców utrzymanie zatrudnienia może skutkować umorzeniem, aż 50 % wysokości przyznanej subwencji, natomiast w przypadku MŚP utrzymanie zatrudnienia skutkować może umorzeniem 25 % wysokości przyznanej subwencji.

Jedno z kryteriów, jakie należy spełnić, by ubiegać się o subwencję z Państwowego Funduszu Rozwoju (dalej również „PFR”) polega na niezaleganiu ze składkami ZUS i podatkami na dzień 31 grudnia 2019 r. lub na dzień złożenia wniosku o subwencję. Błędy systemowe powodują jednak, że pomimo braku zaległości wobec ZUS-u, czy Urzędu Skarbowego, a nawet w przypadku wystąpienia nadpłaty wniosek może zostać odrzucony. Jak się przed tym ustrzec?